Thursday, 8 January 2015

Deepavali Kavithai POtti

‘நிறை’ அர்த்தநாரி
பட்டுடுத்தி பூவை விற்கும்....
பூவை எதிர் பார்ப்பதெல்லாம்....
பட்டறிவால் ஊர் அறிந்த....
பண்பட்ட ஆண் மகனை!

மைவிழியால் மையல் கொண்டு....
மயக்கு பார்வை பார்ப்பதெல்லாம்....
தன்சுயத்தால் தானே நிற்கும்....
திண்மை கொண்ட ஆடவனை!

பூச்சரத்தை முழம் அளக்கும்....
நெஞ்சுரத்தை மனம் அளக்கும்....
பார்வையாலே தரம் அளக்கும்....
இவளுண்மை துலாக்கோலேத்தான்!


எலுமிச்சைக் கனி முகத்தாள்....
இமையசைவைப் பெற்றுவிட்டால்....
எழுமிச்சை ஆசைத் தீர்க்க....
பாரில் நாளும் போர்கள் மூளும் !

இடைநில்லா கூடைப்பூவை....
தடையில்லா மாலையாக்கி....
சுயம்வரத் தீ மூட்டிவிட்டால்....
பகை நாடும் நட்பாய் மாறும்!

பெண்மையின்றி ஆண்மையில்லை!
மென்மையில்லா மேன்மையில்லை!
ஆண்பெண் நிகர் இல்லையென்றால்....
“அர்த்த நாரி”யும் உலகில் இல்லை!!!!




          வெளிச்சம்

காலை வேளையில் கதிரவன் சிவந்து
தருவது ஓர் வெளிச்சம்!
நண்பகல் வேளையில் அவனே தருவான்
சூட்டுடன் ஒளி வெளிச்சம்!
அந்தி மாலையில் சூரியன் ஓய்ந்து
அளிப்பதும் ஓர் வெளிச்சம்
இது மானிட குணத்தை விளக்கிட வருகிற
‘திரு’வதன் ‘ஒலி’ – வெளிச்சம்!

ஈகையும் கோபமும் வெளிச்சமாய் இருந்தால்
பாதிப்பு இருப்பதில்லை!
வஞ்சனை கேடு  வெளிச்சமாய் இருந்தால்
நற்குடி வாழ்வதில்லை!
நண்பகல் வேளைப்போல் செல்வம் பெருகிடின்
பஞ்சம் நிலைப்பதில்லை!
வாழ்வினில் பக்குவம் எழுபதில் வருவதால்
மோட்சமும் கிடைப்பதில்லை!

இருட்டினில் மெழுகினை ஏற்றிடக் கிடைப்பது
சிந்தனை செயல் வெளிச்சம்!
மூடத்தைப் போக்கி கல்வியை விதைப்பது
ஆளுமை தரும் வெளிச்சம்!
ஆழ்மனம் தூண்டி அறிவொளி தருவது   ஆற்றலின் உயர் வெளிச்சம்!
நல்வழி காட்டி தலைமுறை  வளர்ப்பது
நிகரற்ற ஓர் வெளிச்சம்!